โดยที่พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ. ๒๕๕๘ เป็นกฎหมายที่ได้มีการปรับปรุงพระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ. ๒๕๐๗ เพื่อคุ้มครองสวัสดิภาพของเด็กและเยาวชนที่อยู่ระหว่างการศึกษาประกอบกับแผนปฏิบัติการกำหนดขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๔๒ ได้กำหนดให้โอนอำนาจในการกำกับดูแลการประกอบกิจการหอพักให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พระราชบัญญัติหอพักฯ จึงได้กำหนดบทนิยาม หอพัก หมายความว่สถานที่ที่รับผู้พักตามพระราชบัญญัตินี้เข้าพักอาศัยโดยมีการเรียกเก็บค่าเช่ และหากบุคคลใดจัดสถานที่เพื่อรับผู้พักเข้าพักอาศัยโดยเรียกเก็บค่าเช่าก็ให้ถือว่าบุคคลนั้นประกอบกิจการหอพัก เพื่อให้เห็นขอบเขตก่อน แต่การประกอบกิจการหอพักจะต้องได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง โดยแยกออกเป็นหอพักสถานศึกษากับหอพักเอกชน



ดาวน์โหลดบทความฉบับเต็ม: 
สภาพปัญหาจากบทนิยาม "สถานศึกษา" ตามพระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ. ๒๕๕๘.pdf