คำวำ “ค่าชดเชย” ในความหมายที่ใช้กันอยู่โดยทั่วไปของภาคเอกชนจะเป็นไปตามที่บัญญัติไว้ในกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานว่าหมายถึง “เงินที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างเมื่อเลิกจ้าง นอกเหนือจากเงินประเภทอื่นซึ่งนายจ้างตกลงจ่ายให้แก่ลูกจ้าง” จากบทนิยามดังกล่าวจึงมีแนววินิจฉัยตีความกันเรื่อยมาว่า การเกษียณอายุถือเป็นการเลิกจ้างที่นายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้าง และเพื่อให้เกิดความชัดเจนว่าการเกษียณอายุเป็นการเลิกจ้างซึ่งนายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างที่เกษียณอายุนั้น ในการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ครั้งล่าสุด (พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๖๐) จึงได้เพิ่มเติมบทบัญญัติหลักการดังกล่าวไว้ในมาตรา ๑๑๘/๑



ดาวน์โหลดบทความฉบับเต็ม: การจ่ายค่าชดเชยกรณีเกษียณอายุของพนักงานหน่วยงานของรัฐ.pdf